Wat is btw (omzetbelasting)? De belasting die je van elke prijs doorgeeft

De rode draad staat op de gids over de kennisbank; deze pagina is een korte definitie.

De btw (belasting over de toegevoegde waarde, officieel omzetbelasting) is een belasting op consumptie: uiteindelijk betaalt de eindgebruiker hem, en ondernemers innen hem onderweg voor de staat. Jij zet btw op je factuur, ontvangt hem van je klant en draagt hem per kwartaal af: je bent doorgeefluik, geen betaler.

Waarom “toegevoegde waarde”?

Elke schakel in de keten rekent btw over zijn verkoop, maar krijgt de btw op zijn inkoop terug (de voorbelasting). Per saldo draagt elke schakel dus alleen btw af over de waarde die híj toevoegde, en vandaar de naam. De houthandel over het hout, de meubelmaker over zijn marge, de winkel over de zijne. Alleen de consument aan het eind krijgt niets terug: daar landt de hele belasting.

Wat dit voor jou betekent

Drie dingen. De btw op je factuur is nooit jouw geld: zet hem apart en de kwartaalaangifte doet nooit meer pijn. De btw op je zakelijke inkopen krijg je terug, waardoor jij feitelijk exclusief btw inkoopt. Het tarief (21%, 9% of 0%) hangt af van wát je levert, niet aan wie.

Waarom zo ingewikkeld?

Omdat het systeem zichzelf controleert: jouw afgedragen btw is de teruggevraagde btw van je klant, en die spiegels moeten kloppen. Dat maakt de btw voor de staat fraudebestendig en voor jou vooral: een administratieve doorstroom die je goed wilt inrichten en daarna kunt vergeten. Alles wat er in de praktijk bij komt kijken, staat in het btw-aangifte-cluster; dit was het waarom erachter.