Wanneer geldt de margeregeling voor mij?

De rode draad staat op de gids over btw-aangifte; deze pagina zoomt in op één onderdeel.

Wie handelt in gebruikte spullen loopt tegen een oneerlijkheid aan: je koopt een tweedehands fiets van een particulier (geen btw op de inkoop, dus niets terug te vragen) en zou bij verkoop over de héle verkoopprijs btw moeten afdragen, over waarde waar ooit al btw over betaald is. Daarvoor bestaat de margeregeling: je rekent btw over alleen je winstmarge. Dit is het korte overzicht, genoeg om te herkennen of dit jouw regeling is.

Voor wie en wat?

Voor wederverkopers van gebruikte goederen (en kunst, antiek en verzamelobjecten) die zijn ingekocht zonder btw: van particulieren, van ondernemers die zelf de margeregeling toepasten, of van vrijgestelde ondernemers. Denk aan de handelaar in tweedehands fietsen, refurbished elektronica, vintage kleding, occasions, platen of meubels. Koop je in mét btw (bij een groothandel of veiling met btw-factuur), dan is het géén margegoed: dan trek je die btw gewoon af en reken je normaal btw over de verkoopprijs. Beide stromen kunnen naast elkaar bestaan in één zaak; je administreert ze dan apart.

De rekensom

Verkoop je een fiets voor € 300 die je voor € 180 van een particulier kocht, dan is je marge € 120, en dáárin zit de btw: € 120 × 21/121 ≈ € 20,83 af te dragen. Vergelijk dat met de gewone regeling (btw over € 300 ≈ € 52) en je ziet waarom de regeling bestaat. Verkoop je met verlies, dan is de marge negatief en draag je over die verkoop niets af. Voor handelaren met veel kleine in- en verkopen bestaat bovendien de globalisatieregeling: marge berekenen over het totaal van een tijdvak in plaats van per stuk (bij sommige goederensoorten zelfs verplicht; check dat als dit je dagelijkse handel is).

De factuurregel die erbij hoort

Op een margefactuur vermeld je géén btw-bedrag: geen tarief, geen btw-regel, wel de aanduiding dat de margeregeling van toepassing is (“bijzondere regeling gebruikte goederen”). Dat is wezenlijk: zou je wél btw vermelden, dan ben je die verplicht af te dragen én kan je zakelijke koper hem aftrekken, precies wat de regeling niet wil. De keerzijde voor zakelijke kopers: zij kunnen op margegoederen dus níets terugvragen, wat margespullen voor btw-ondernemers relatief duurder maakt. Voor jouw inkoopadministratie geldt spiegelbeeldig: leg per margegoed inkoopprijs, verkoper en datum vast; je marge is maar zo hard als je inkoopbewijs.

Wanneer je hier dieper in moet

Dit was bewust het korte verhaal. Word je serieus handelaar (veel volume, globalisatie, inkoop uit het buitenland, een mix van marge- en btw-goederen), dan heeft de regeling randen (administratieve eisen per goed, keuzes per verkoop, exportsituaties) waar je één keer goed doorheen wilt met de Belastingdienst-documentatie of een adviseur. Voor de zzp’er die af en toe iets gebruikts in- en doorverkoopt is de kern genoeg: zonder btw ingekocht → btw over de marge → factuur zonder btw-vermelding → aparte administratie. Vier regels, en de regeling doet zijn werk.

Bronnen

• Belastingdienst, Margeregeling
• Belastingdienst, Btw berekenen bij margegoederen